Cukiernica królewskie jabłko
Projekt: Julia Keilowa
Dekada: Lata 30.
Data: 1933
Producent: Warszawska Fabryka Wyrobów Platerowanych Fraget
0
O PROJEKCIE:

POLSKIE ART DECO
Cukiernica wykonana została na zamówienie warszawskiej fabryki wyrobów platerowanych Fraget w 1933 roku. Jest jednym z najdoskonalszych przykładów polskiego art deco oraz kwintesencją stylu projektantki. Charakterystyczna dla Keilowej prostota i geometryzacja widoczna jest także w tym projekcie. „Królewskie jabłko” ma kształt czystej kuli umieszczonej na czterech geometrycznych ramionach zakończonych trójzębnymi wycięciami. Cukiernica zamykana jest od góry na wieko zwieńczone jedynie prostym, pozłacanym słupkowym uchwytem o przekroju krzyża równoramiennego. Powstała w technologii platerowania – na stop niklowy nałożona została warstwa srebra, od wewnątrz zaś pozłocono przedmiot. Wysokość i średnica cukiernicy wynoszą 14,5 cm.

WARTO WIEDZIEĆ

W 1935 roku Julia Keilowa zaprojektowała zestaw śniadaniowy dla m/s „Piłsudski”, który obok transatlantyku „Batory” miał się stać „pływającym salonem i ambasadą kultury polskiej”. Do współpracy zaproszono czołówkę polskich projektantów tamtych czasów. Projekty obejmowały wnętrza z najdrobniejszymi detalami – artyści zaprojektowali całe pomieszczenia, jak również wygląd karty dań i drobnych przedmiotów użytkowych.

ZOBACZ/KUP
Projekty Julii Keilowej znajdują się w licznych zbiorach muzealnych m.in. w kolekcji Muzeum Narodowego w Poznaniu oraz Muzeum Mazowieckiego w Płocku. Od kilkunastu lat, na fali mody na rodzime art déco, prace projektantki stały się bardzo pożądane przez kolekcjonerów. Cukiernica „Królewskie Jabłko” często spotykana jest na aukcjach, a jej cena z roku na rok rośnie. W 2008 roku na licytacji w Domu Aukcyjnym Rempex została sprzedana za 3300 zł, w kolejnym już za 6000 zł.

DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ
Jozef A. Mrozek, Rzeczy Pospolite, BOSZ, Olszanica 2001, s. 94
Halina Lileyko, Projekty Julii Kilowej dla firmy Józefa Frageta, Art&Business, 1998, nr 3, s.18
Agnieszka Kasprzak-Miler, Dekoracyjny modernizm. Julia Keilowa (1902–1943), 2plus3D, nr 27, 2008, s. 60-65
Małgorzata Czyńska: Julia Keilowa - podnieść rzemiosło do wyżyn sztuki, wysokieobcasy.pl, 2012-12-25. [dostęp 27 lutego 2013].
 

Cukiernica królewskie jabłko
Źródło: Archiwum Domu Aukcyjnego Rempex Fotograf:
Julia Keilowa
Źródło: culture.pl
O projektancie:

Julia Keilowa (1902-1943), rzeźbiarka i projektantka form przemysłowych, znana przede wszystkim z działalności rękodzielniczej i projektowej w dziedzinie metaloplastyki. Studiowała filozofię na Uniwersytecie Lwowskim, po roku jednak porzuciła naukę, by rozpocząć edukację w Państwowej Szkole Przemysłowej, gdzie uczęszczała na zajęcia z rzeźby oraz snycerki. Po zaledwie jednym semestrze zrezygnowała i wraz z mężem przeniosła się na Śląsk. W 1923 roku na dobre osiadła w Warszawie, a w 1925 roku rozpoczęła studia w Państwowej Szkole Sztuk Plastycznych (późniejsza ASP), którą ukończyła w 1931 roku. Kształciła się w pracowni rzeźby pod okiem Tadeusza Breyera. Uczestniczyła w zajęciach prowadzonych przez Karola Tichego, Wojciecha Jastrzębowskiego oraz Józefa Czajkowskiego. Była członkiem spółdzielni rzeźbiarskiej Forma. Współpracowała z najbardziej uznanymi fabrykami platerów – jej projekty realizowano w zakładach Norblin, Fraget oraz Bracia Hannenberg. Podczas II wojny światowej prowadziła warsztat ceramiczny we Lwowie, następnie ukrywała się w okupowanej Warszawie. Obiecującą karierę projektantki przerwała niespodziewana śmierć – w 1943 roku zaginęła w niewyjaśnionych okolicznościach.

Wczytywanie rekomendacji...