Styl kolonialny

Styl kolonialny
Powstał z połączenia stylu wiktoriańskiego i rzemiosła Azji– Indii, Indonezji – oraz Afryki. Jego kwintesencja to masywne meble z egzotycznych gatunków drewna z dekoracyjnymi detalami. Lekkości dodają im rattanowe, wiklinowe czy sznurkowe plecionki. Styl kolonialny jest odmianą stylu etno.

Pod koniec XIX wieku Wielka Brytania rządziła jedną czwartą globu. Do zamorskich krajów przeprowadzały się z rodzinami i całym dobytkiem rzesze oficerów oraz urzędników. Zakładali tam plantacje herbaty, kawy i bananów. Meble, które wieźli z ojczyzny, niszczyły się w transporcie. Źle wpływał też na nie nowy klimat. Brytyjczycy zamawiali więc u miejscowych rzemieślników sprzęty w ulubionym wiktoriańskim stylu (nazwanym tak na cześć królowej Wiktorii), słynącym z bogatej ornamentyki. Wykonywano je z rosnących w koloniach gatunków drzew: palisandra, mahoniu, akacji, drzewa różanego. Wykorzystywano też rattan i bambus. Tak powstawał styl kolonialny przesiąknięty orientalną kulturą.

Śladem Anglików styl kolonialny rozwinęli z czasem Francuzi, Hiszpanie i Portugalczycy. Po latach – w różnych odmianach – wrócił do Europy. Stąd we współczesnych wnętrzach o kolonialnym klimacie mieszają się inspiracje z różnych części świata. Kute meble przywodzą skojarzenia z zamorskimi posiadłościami Hiszpanów. Suszone liście palmy, fikusy w ozdobnych donicach lub wazonach, bambusowe czy rattanowe maty przypominają angielski bungalow.

I TOBIE SIĘ UDA

Styl kolonialny to mieszanina motywów zaczerpniętych z odległych zakątków świata. W małych mieszkaniach wystarczą pojedyncze akcenty, np. szafka na bibeloty, narzuty i poduszki, dywany czy mapy oprawione w ramy.

 

To klimat decydował o wyborze drewna i wyglądzie mebli. Ze względu na upały, wilgotność powietrza najlepiej sprawdzały się przewiewne półki bez pleców, szafy z ażurowymi drzwiczkami, łóżka – koniecznie z moskitierą chroniącą przed owadami. Sprzęty robiono na miejscu, więc ich ciężar nie miał znaczenia. Prostą masywną formę łączono jednak z lekkością koronkowych ścianek i misternych detali. A posiadłości kolonizatorów były na tyle duże, że swobodnie mogli ustawiać w nich ogromne szafy z okuciami, rozłożyste biurka lub wygodne szerokie fotele z podłokietnikami.
Meble z egzotycznego drewna nie lubią suchego powietrza. Lepiej stawiać je daleko od kaloryferów i raz na pół roku konserwować woskiem bądź olejem. Tekowa podłoga sprawdzi się w łazience, bo świetnie znosi wilgoć, a jej kolor zyskuje ładny odcień.

I TOBIE SIĘ UDA
Meble z egzotycznego drewna nie lubią suchego powietrza. Lepiej stawiać je daleko od kaloryferów i raz na pół roku konserwować woskiem bądź olejem. Tekowa podłoga sprawdzi się w łazience, bo świetnie znosi wilgoć, a jej kolor zyskuje ładny odcień.

Kolonializm wprowadził do wyposażenia wnętrz niezwykłe połączenia ciemnych barw drewna z paletą kolorów zamorskich krajów. Sprzęty w beżach i brązach korespondowały ze skórami afrykańskich zwierząt lub hinduskimi tkaninami o intensywnych barwach. Częste polowania przyniosły modę na kość słoniową, która zaczęła się pojawiać jako element dekoracji stolików, szafek, wykończeń lamp i sekretarzyków.

Nieodłącznymi elementami domowej scenerii były mapy, globusy, teleskopy. Służyły jako narzędzia pracy, ale z czasem stawały się częścią dekoracji wnętrz. Szybko też rozgościły się tam dzieła lokalnych mistrzów rzemiosła: finezyjne parawany, wycyzelowane okucia, inkrustowane kamieniami bądź intarsjowane.

Zrób to sam

Jeśli chcesz w całości urządzić wnętrze w stylu kolonialnym, zachowaj harmonię między kolorami ścian i podłogi. Do ciemnych mebli pasują głębokie odcienie bordo lub zieleni, ale też słoneczne żółcie, pomarańcze. Decydując się na jasne kolory ścian, podłogę lepiej zrobić ciemną. Oczywiście można wybrać wariant odwrotny.

  • Styl kolonialny to mieszanina motywów zaczerpniętych z odległych zakątków świata. W małych mieszkaniach wystarczą pojedyncze akcenty, np. szafka na bibeloty, narzuty i poduszki, dywany czy mapy oprawione w ramy.

Wybrane aranżacje

Wczytywanie rekomendacji...